الحمدلله رب العالمین مقتدایمان هست و فرمایشاتشون نیاز به تفسیر نداره خیلی راحت وبه زبان ساده بیان میکنند نظراتشون رو منتها ما به اصطلاح ولایتی ها همش قصد داریم قضیه رو یه جوری بپیچونیم ونظر رهبر عزیزمون رو به نظر خودمون نزدیک کنیم کمی سعی نمیکنیم نظر خودمون رو به نظر ایشون نزدیک کنیم
مقتدایمان با هیچ شخصی تعارف ندارند اگر کسی انحراف داشته باشه به صورت روشن بیان میکنند نظرشون رو
عیبمون اینه که خودمون رو ولائی معرفی میکنیم و به اصطلاح در حالت خوش بینانه قصد دفاع از ولایت رو داریم ولی متاسفانه با رفتار وگفتارمون بیشترین لطمه رو به ایشون وارد میکنیم
فکر کنم با این روش حمایت کردن ( که اسمش رو نمیشه گذاشت حمایت ) بیشتر به جایگاه ولایت ضربه زدنه اگر لطف کنیم و با این روشها حمایت نکنیم خیلی بیشتر به این ژسر فاطمه سلام الله علیه لطف کردیم
الهم عجل لولیک الفرج

حرفهای شما قابل تامل بود. هم اونموقع و هم الان و من تا حدی به شما حق میدم. ولی من میخوام از یک پنجره ی دیگه به موضوع نگاه کنی

روزهای آخر جنگ رو یادت بیار. امام با اینکه تا چند روز پیش از اون به شدت بر ادامه یافتن جنگ تا تنبیه متجاوز اصرار میکرد به ناگاه بر اثر مشورت با مسئولین دولتی نظرشو عوض کرد و قطعنامه را هم پذیرفت. جالبتر اینکه بعدش در جواب برخی منتقدینِ طولانی شدن جنگ فرمود: ما حتی یک لحظه هم از جنگ پشیمون نیستیم

حقیر هم حتی یک لحظه از رایی که به احمدی نژاد دادم و اغماضی که از مشایی و رحیمی کردم پشیمون نیستم زیرا در آن زمان آقا با اشاره به ما فهمانده بود که جریان مشایی، اولویت اصلی نیست. البته این به اون معنا نیست که انحراف مشایی اصلا مهم نبود بلکه به این معنا بود که باید نوک پیکان رو جای دیگه ای متمرکز کنیم. اینطور که تو ذهنمه.

زمانی از پیتر دراکر پرسیدند عملکرد بوش رو چطور ارزیابی میکنی؟ جواب داد تا بیست سال یا عددی مثل این، دیگه نمیشه اونو ارزیابی کرد. برخی از مسائل خیلی راهبردی تر از اونه که بتونیم به صورت تاکتیکی ارزیابیش کنیم.

شاید بیست سال بعد از این بشه راجع به حمایتهای رهبری از دولت در به ثمر رسیدن موضوع پیچیده ی هسته ای و بحث هدفمندی یارانه ها و از همه مهمتر کوتاه کردن دست اشرافیت از قدرت اظهار نظری کرد

فراموش نکنیم که درانتهای دولت خاتمی نماینده گان ترسوی مجلس که از حضور امریکا در عراق و افغانستان زرد کرده بودند، جام زهر را به مولایمان پیش کش کردند ولی در سایه ی اطاعت احمدی نژاد از فرامین آقا کار به جایی رسید که امریکا در عراق دست گدایی به سوی ما دراز کرد. همون امریکایی که در دولت اصلاحات با هر تهدید پوچ و توخالی مسئولین ما رو یک قدم به عقب میراند حاصل تلاشهایش در عراق را با روی کار آمدن دولتت شیعی ابراهیم جعفری و نوری المالکی به ایران تقدیم کرد .

تازه ما به خیرالموجودین رای دادیم.چون من نسبت به آقای رضایی ارادت خاصی نداشته و ندارم. بعدا هم در جریان شکایت کشی به شورای نگهبان و حرفهای اقای دانش جعفری در محضر آقا غمزه هایی دیدیم و دیدید که احتیاج به بازخوانی ندارد

پس کی مونده بود که بهش میشد رای داد؟

در بدترین حالت توجه داشته باش که زیاد ابن ابیه هم فرماندار امیرالمونین بوده و شریح قاضی هم در زمان اون حضرت منصب قضاوت داشته ولی بعدا گافهای بزرگی داد. آیا افرادی که به خاطر حمایت امیرالمونین شریح را تقویت کرده بودند خطاکارند؟

گرچه تصور میکنم موضوع احمدی نژاد تا اون حد وخیم نیست

برای من حتی اشاره ی گوشه ی چشم مرجع تقلید عادلی که هشت سال رئیس جمهور و بیست سال رهبر یک جامعه ی پرتلاطم مثل ایران بوده حجته

همونطور که مطمئنم برای شما و همه ی دوستان مخاطب این نامه حجت است

لذا همونطور که شما اشاره فرمودید

چون تو را نوح است کشتی بان ز طوفان غم نخور

ما فقط باید چشممان که به آن دولب مبارک باشد که خلاص در اخلاص است

ببخشید که خیلی پراکنده و بی نظم حرف زدم

صرفا خواستم حاصل فکرهای این چند روز اخیرم رو با برادرانم در میان بذارم و نظرشونو بدونم