بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘آينده’

توجیهات خنده‌دار سایت آینده به خاطر سکوت در برابر کدیور

۲۱ آذر ۱۳۸۹ ۴۳ دیدگاه

بالاخره سایت آینده مجبور شد به این تناقض پاسخ دهد که چرا در برابر مطلب سایت الف، رگ گردنش بیرون زده بود و در برابر نامه اهانت‌آمیز محسن کدیور به آیت الله العظمی وحید خراسانی، سکوت کرده است؟

چند روز قبل اشاره کردم که این سکوت، فقط یک دلیل می‌تواند داشته باشد، آنهم سیاسی کاری سایتهایی مثل آینده، خبرآنلاین، شیعه نیوز و … که نه به خاطر حریم مرجعیت که به خاطر عقده‌های سیاسی به مطلب الف اعتراض کرده بودند.

بعد از گذشت یکی دو روز، سایت آینده در پاسخی جالب و خنده‌دار مدعی شده است که چون متن نامه کدیور در یک سایت غیرمجاز (؟!) منتشر شده و چون آینده نمی‌تواند متن کامل و خلاصه آنرا منتشر کند و چون اشاره به آن نامه، خوانندگان را به سوی رسانه‌های فیلتر شده سوق می‌دهد، پس آینده به نامه کدیور پاسخ نمی‌دهد و در برابر اهانت او به آیت الله وحید خراسانی سکوت می‌کند!

منطق را می‌بینید؟ در حد افلاطون و ارسطو! باید به نوابغ سایت آینده به خاطر این همه منطق تبریک گفت. اگر به قبای مبارک این اساتید منطق برنمی‌خورد، سوالات و نکاتی را متذکر می‌شوم:

۱- منظور آینده از سایت غیرمجاز چیست؟ اگر منظورشان جرس و بالاترین است (چون آینده توضیح داده که هنگام اهانت به مرجعیت فرقی بین الف و جرس قائل نیست) باید بگویم که نامه کدیور ابتدا در وبلاگ خود او منتشر شده است.

۲- آینده ادعا کرده که «مثل کیهان، بیست و سی، جهان، جوان، کیهان (کیهان را خود آینده دو بار نوشته!) و رسالت، نقد را به تحریف و تخریب بدل نمی‌کند و بدون انعکاس مطلب اصلی، مطلب را مورد انتقاد قرار نمی‌دهد، چون معتقد است تاثیر این گونه نقدها، از هر تبلیغی برای آن فرد یا رسانه بیشتر است و علاوه بر القای مظلومیت برای فرد مورد حمله، مخاطب رسانه های رسمی را ترغیب به دانستن اصل موضوع کرده و آنان را به سوی رسانه های فیلترشده سوق می‌دهد!»

خوب مخاطب سوق داده شود، اصل موضوع را هم بداند، آینده چرا ناراحت هست؟ در دنیای اطلاعات آزاد، هر کسی می‌تواند اخبار را از هر جایی و هر رسانه‌ای که مایل باشد، دنبال کند. اگر مخاطب بعد از خواندن نقد آینده، اصل مطلب را هم دنبال کند، چه اتفاقی می‌افتد که آینده نگرانش هست؟!

۳- آینده همچنین برای توجیه سکوت خود در برابر محسن کدیور، یک اصل و منطق تازه وارد دنیای نقد و نقادی می‌کند و می‌نویسد که چون آوردن متن کامل ممکن نیست، پس نقد هم ممکن نیست! اولا آیا نقد دیگران، فقط از همین راه ممکن است؟ آیا خود آینده همیشه در اخبار و تحلیل‌ها و گزارش‌های خود، به تمام جملات و عبارات دیگران بدون کم و کاست اشاره می‌کند؟ و آیا اصلا همیشه آوردن تمام مطلب با همه جزئیات آن، ممکن است؟

فرض کنید کسی نامه‌ای ۱۰۰ صفحه‌ای و یا کتابی ۵۰۰ صفحه‌ای نوشته باشد، آیا برای نقد او، باید همه آن صد صفحه یا پانصد صفحه را ابتدا منتشر کنیم، بعد جوابش را بدهیم؟ آیا نقدهایی که علما و دانشمندان بر نظریات علمی و غیرعلمی دیگران می‌نویسند، بر اساس همین منطق است؟ فراموش نکنیم که این روزها لینک دادن و ارجاع دادن افراد به یک خبر و یا یک نامه، یعنی همان اشاره به اصل آن مطلب. گوگل هم که همیشه برای خدمت آمده است!

ثانیا چرا اشاره به نامه کدیور غیر ممکن است؟ وقتی آینده احساس می‌کند توهینی صورت گرفته و حرمت مرجعیت شکسته شده، از چه چیزی می‌ترسد؟ اگر قرار است پاسخی منطقی به اهانت‌های محسن کدیور داده شود، آینده نگران شکسته شدن کدام خط قرمز است؟ فرض کنیم منظور آینده اهانت‌های محسن کدیور به نظام، انقلاب و رهبری باشد. از دو حال خارج نیست. یا آینده آن عبارات و اهانت‌ها را قبول دارد و یا ندارد. اگر قبول ندارد، این را می‌تواند در مطلبش بیان کند. قطعا خوانندگانش هم متوجه منظور او خواهند شد، مگر اینکه مسائل دیگری در میان باشد!

۴- آینده مدعی شده که «بخش قابل توجهی از تاثیرگذاری رسانه هایی چون جرس و بالاترین، مدیون این گونه تخریبهای ناشیانه و شبه تبلیغ کیهان گونه است!» کدام تاثیرگذاری؟ تاثیر جرس و بالاترین بر چه کسانی؟ بالاترین که مدتهاست به علت دریدگی کاربرانش و فحاشی و اهانت آنها به مقدسات و ارزش‌های دینی، به یک جنگل شبیه شده و حتی مسئولان آن نیز برای نجات سایتشان قوانینی برای عدم اهانت موقت به دین (!) آن هم در صفحه اول وضع کرده‌اند که باز هم با مخالفت کاربرانش مواجه شدند! جرس هم دست کمی از بالاترین ندارد. این سایت هم با انتشار اخبار دروغ و شایعات متعدد، حتی مورد اعتراض خود سبزها قرار دارد. حال آینده از کدام تاثیرگذاری این سایت‌ها دم می‌زند؟!

۵- این همه توجیه و تناقض در مواضع سایت آینده، یک دلیل بیشتر ندارد. همراهی آنها با محسن کدیور و یا لااقل قبول داشتن بخش‌هایی از آن نامه مخصوصا ادعاهای او علیه نظام و رهبری! چون منطق کلی حاکم بر نامه کدیور و مطلب سایت الف، یک چیز بود. نویسنده الف به آیت الله وحید خراسانی اعتراض کرده بود که چرا سال گذشته سکوت کرده و از نظام حمایت نکرده است؟ کدیور هم همین سوال را پرسیده که چرا حضرت آیت الله سکوت کرده و از سبزها حمایت نکرده است؟!

پس بدون قضاوت درباره حقانیت هر کدام، منطق هر دو، اعتراض به سکوت یک مرجع تقلید است. اتفاقا اعتراض آینده  به الف هم اعتراض به همین منطق بود که چرا الف برای مرجعیت تعیین و تکلیف کرده و حرمت او را شکسته است؟ خوب کدیور هم که همین کار را کرده و برای مرجعیت تعیین تکلیف کرده است. بنابراین وقتی در برابر یکی اعتراض می‌کنیم و در برابر دیگری سکوت، یعنی اینکه اصل دعوا بر سر حریم مرجعیت نیست، بلکه به خاطر حواشی آن نامه‌هاست که یکی در حمایت از نظام نوشته شده و دیگری به نفع سبزهای فتنه‌گر! پس نقد نامه کدیور ربط چندانی به آوردن اصل نامه ندارد مگر آنکه با جزئیات آن نامه موافق باشیم و ترجیح بدهیم که سکوت کنیم!

البته آینده باز هم سعی کرده است که با فرافکنی، انتقاد ما را به عنوان «انتقاد رسانه‌های حامی دولت» معرفی کند! درست مثل دفعه قبلی که مرا حامی مشایی نامیده بود! حال آنکه حرف ما ربطی به حامی دولت بودن یا نبودن‌مان نداشت. ضمنا نویسنده آینده هیچ اشاره‌ای به سوالات و اشارات دیگر ما نکرد. مثل عمومی کردن نظراتی اهانت آمیز علیه نظام، انقلاب، امام، رهبری و مراجع تقلید در سایت آینده و همزمان انتقاد از نظرات سایت الف!

لینک مرتبط:

اتفاق جالب: حذف توهین به مراجع از آرشیو سایت آینده! + توهین های باقیمانده