بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘احمد باطبي’

احمد باطبی تمام شد!

۱۵ تیر ۱۳۸۷ ۲۸ دیدگاه

پس از نوشتن مطلب قبلی، عده‌ای از دوستان و خوانندگان (مخصوصا در سایت بالاترین) مرا مورد لطف و عنایت خود قرار دادند! و این، انگیزه‌ام را بیشتر کرد تا یک بار دیگر به موضوع «احمد باطبی» بپردازم. هرچند اعتقاد دارم که او به هیچ وجه در حد و اندازه‌ای نیست که آدم برایش وقت بگذارد و درباره‌اش بنویسد، اما به هر حال در ماجرای فرار او به آمریکا نکاتی وجود دارد که کمتر کسی به آن توجه کرده است. اول اینکه به نظر من، باطبی با فرار خود و پناه بردن به آمریکا پرونده‌اش را با دستان خود برای همیشه بست و جنبش دانشجویی را از یک سردرگمی بزرگ رهانید. فرض کنید که امروز و فردا افراطیون دفتر تحکیم و ژنرالهای خارج از دانشگاه با چه بهانه‌ای و به یاد چه کسی باید به سر و سینه خود بزنند و برایش همایش و کنفرانس بگذارند؟ دوم اینکه محال است رفتار احمد باطبی مخصوصا در روزهایی که در مرخصی خارج از زندان بسر می‌برده، از دید نیروهای امنیتی و اطلاعاتی مملکت پنهان مانده باشد. مگر می‌توان باور کرد که شخصی با محکومیت آنچنانی به راحتی تمام هر کاری دوست داشته باشد انجام دهد و از مرزهای کشور خارج شود و کسی هم متوجه نشود؟ موارد مشابه اینچنینی، این موضوع را رد می‌کند. ماجرای دستگیری و بازگشت شهرام جزایری را به یاد آورید تا متوجه دقت عناصر اطلاعاتی کشور بشوید! من فکر می‌کنم اگر موضوع باطبی مانند پرونده جزایری و دیگران اهمیت داشت قطعا او الان در زندانهای ایران بسر می‌برد نه در آمریکا! (البته این تنها یک احتمال است، فردا کسی یقه ما را به جرم افشای اسرار نظام نگیرد!) خوب فایده این کار چه می‌تواند باشد؟ کاملا مشخص است. حتما قبول دارید که نفس وجود اشخاصی مانند باطبی در زندان‌های مملکت، هیچ منفعتی برای نظام ندارد. چرا که او اصلا در حد و اندازه‌ای هم نبود که بتوان عنوان اپوزوسیون را بر او گذاشت و عملا زندانی کردن این افراد، آنها را به بتهایی تبدیل می‌کند که به برکت تبلیغات رسانه‌ای به عنوان الگو و نماینده جنبش دانشجویی معرفی می‌شوند. (در این میان فرض کنید که یک نفر هم به کله‌اش بزند و از بالای صندلی خودش را بیندازد و یا داروی نظافت میل بفرماید، آنوقت است که باید یاد و خاطره یک شهید دیگر را هم از جنس شهدای خیالی ۱۸ تیر گرامی بداریم!)

حالا در نظر بگیرید اگر احمد باطبی در زندان نباشد، اگر فرار کند و به آمریکا برود و به دامان همانهایی برگردد که برایش سرمایه‌گذاری کرده بودند، اگر باطبی در برابر کنگره آمریکا بایستد و در پوست خود نگنجد، اگر با صدای آمریکا مصاحبه کند و به استخدام آنها درآید، آیا نقش این باطبی برابر با همان باطبی است که مثلا «در زندان شکنجه می‌شود، کتک می‌خورد، اعتصاب غدا می‌کند، بیمار می‌شود، اما همچنان بر آرمانش پافشاری می‌کند»؟! نه، این دیگر همان قهرمان خیالی و پوشالی دفتر تحکیم نیست. اینجاست که من فکر می‌کنم دیگر موجودی به نام باطبی وجود خارجی ندارد، باطبی را باید تمام شده دانست، او با فرارش بزرگترین خدمت را به ایران و نظام جمهوری اسلامی و جنبش دانشجویی کرد. (البته اگر خودش اینها را بفهمد) تا یادم نرفته بگویم که به غیر از موارد بالا، یک مورد هم در این ماجرا وجود دارد که کمی آدم را ناراحت می‌کند، آنهم مشکلاتی است که باطبی با فرارش برای آقای مهندس میثمی بوجود آورد. البته خود احمد در پیامی که در یک وبلاگ نوشته، قول داده است که هیچ مشکلی برای آقای میثمی اتفاق نخواهد افتاد و خودش فکر همه چیز را کرده است! داشتم با خودم فکر می کردم که احتمالا هنوز پایش به آمریکا نرسیده، آن دلارهای کنگره آمریکا به حسابش واریز شده است که خیالش از بابت همه چیز راحت است!

لینکهای مرتبط:

قبله مردم حرم قبله ما کوی بوش!