بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘انقلاب اسلامي’

آب یا سراب؟

۸ مرداد ۱۳۹۱ ۲۸۳ دیدگاه

ما در یکی از حساس ترین دوره های تاریخی هستیم. دیکتاتورهای وابسته به غرب، به طور غیر منتظره ‌یکی پس از دیگری سرنگون شدند. در چنین شرایطی، آمریکا نمی‌تواند دست روی دست بگذارد و شاهد از دست رفتن تدریجی منافعش در منطقه باشد.

دنیای استکبار همه‌ی توانش را به کار بسته تا شکست‌های پی در پی خود را به نوعی جبران کند. اینک جنگی سرنوشت‌ساز بین دو جبهه‌ی مقاومت و ضدمقاومت در گرفته. جنگی نرم و سخت. پیروز این جنگ، قطعا توانایی تغییر معادلات آینده منطقه و دنیا را خواهد داشت.

هم‌زمان با تغییرات سیاسی بنیادین در منطقه، نگاه‌های آمریکا و مزدورانش یک بار دیگر به سمت ایران نشانه رفته است. آنها بعد از انتخابات سال ۸۸ یکبار شانسشان را برای تغییر و دگرگونی نظام آزمایش کرده بودند، اما چیزی عایدشان نشد. این بار با ترکیبی از تحریم اقتصادی و فشار سیاسی به میدان آمده‌اند.

همه امید غرب به تحریم‌های اقتصادی است تا از این فرصت برای ایجاد نارضایتی‌های اجتماعی و از آن برای رسیدن به مقاصد سیاسی و امنیتی و در بلند مدت تغییر نظام و یا لااقل تضعیف آن استفاده کند. هم زمان جنگ روانی و رسانه‌ای سنگینی مخصوصا از طرف رسانه‌‌های فارسی زبان ضدایرانی که زیر چتر و حمایت دولت‌های غربی پروبال گرفته‌اند براه افتاده.

این رسانه‌ها وظیفه دارند از یک طرف اوضاع داخل کشور را بحرانی و آینده نظام را تیره و تار و آشفته نشان دهند و از طرفی تمام واقعیات موجود کشور و همه افتخارات ما را به ناشیانه‌ترین شکل ممکن زیر سوال ببرند. اگر این روزها نگاهی به رسانه‌ها، سایتها و شبکه های مختلف اجتماعی و مجازی بیندازیم، به وضوح تلاش همه جانبه آنها را می‌بینیم که در قالب خبر، تحلیل، تفسیر، گزارش، ادعای دروغ، شایعه و حتی توهین و تمسخر در حال القاء این نکته هستند که این بار تکلیف ایران یکسره می‌شود!

مثلا العربیه به نقل از کارشناسان (؟!) پیش بینی کرده که ایران بیش از شش ماه بیشتر دوام نمی‌آورد! بی‌بی‌سی فارسی هم با شور و شعفی جالب از افزایش قیمت مرغ و همچنین با مرتبط ساختن آن با تحریم‌های خارجی، وعده‌ی اعتراضات خیابانی را داده و ادعا کرده که این بار اعتراضات، مردمی و سراسری می‌شود. (یعنی اینکه قبلا و در سال ۸۸ مردمی و سراسری نبود. اعتراف جالبی است!)

روزآنلاین هم برای عقب نماندن از قافله‌ی طنزنویسان، مدعی آماده باش نهادهای امنیتی برای سرکوب مردم شده و در تحلیلی خنده‌دار، تجمع مردم تهران در اعتراض به کشتار مردم میانمار را آمادگی لباس شخصی‌ها برای سرکوب مردم ایران خوانده است!

به هرحال تحریم واقعیتی است که نمی‌شود تاثیرش را بر زندگی مردم رد کرد اما مهم این است که تحریم کنندگان و سیاهی لشگر آن‌ها و نیز سیاست‌های شیطانی آنها را بشناسیم و از خودمان بپرسیم که جرم ما چیست و چرا باید بخاطر حفظ استقلال و آزادی خود، مورد خشم و کینه‌ی آمریکا واقع شویم؟

تحریم موضوع تازه‌ای برای ما نیست، سی سال است که تحریمیم. شصت سال پیش هم دولت دکتر مصدق بعد از ملی شدن صنعت نفت، با تحریم‌های ظالمانه‌ای روبرو شد. کار به جایی رسید که ورود مایحتاج روزانه مردم مثل قند و شکر و چای هم به ایران ممنوع  شد و هیچ کشوری نفت ما را نمی‌خرید…

این‌ها نشان می‌دهد که دشمنان ما از هر کاری برای ضربه زدن به مردم و ناامیدی آنها استفاده می‌کنند. حتی اگر به قیمت از دست رفتن جان انسان‌های بیگناه زیادی تمام شود. مادلین آلبرایت وزیر خارجه سابق آمریکا در یک برنامه تلویزیونی و در پاسخ به این سوال که «تحریم‌ها علیه عراق، باعث مرگ بیش از پانصد هزار کودک عراقی شده» به صراحت گفته بود: «به نظر ما این بهایی است که ارزشش را دارد!» ما با چنین موجوداتی روبرو هستیم.

همان طوری که گفتم هدف اولشان ناامیدی مردم است. پس در قدم اول باید به هر قیمت ممکن در نقطه مقابلشان بایستیم. دولت هم باید تدابیر خاصی را برای تامین کالاهای اساسی مردم بیندیشد و مانع بروز اتفاقاتی مثل کمبود مرغ شود. این توهین به مردم است که ساعت‌ها برای خرید مرغ در صف بایستند، البته در شان خود آنها هم نیست که در برابر چشم‌های نامحرم داخلی و خارجی دنبال مرغ بدوند!

من کاری به ادعاهای عجیب و غریب این روزها درباره گرانی و یا کمبود مرغ ندارم، سوال من اینست که مسئولان مربوطه چطور بعد از گذشت یکی دو ماه هنوز نمی‌توانند این کمبود را جبران کنند؟ و چطور با توجه به فشارها و تحریم‌های خارجی، از مدتها پیش این مسائل را پیش‌بینی نکرده‌ بودند؟!

به هرحال فعلا باید به فکر جبران اشتباهات و راه‌ حل‌های فوری و کوتاه مدت باشیم، ولی بهترین راه‌حل برای مقابله با تحریم‌ها و بهبود وضعیت اقتصادی همان راهی است که رهبر انقلاب بیان کرده‌اند. یعنی «اصلاح الگوى مصرف، جلوگیرى از اسراف، همت مضاعف و کار مضاعف، جهاد اقتصادى و تولید ملى و حمایت از کار و سرمایه‌ى ایرانى.»

یک نکته مهم دیگر اینکه مسئولان باید بیش از پیش به مردم اعتماد و اطمینان داشته باشند. نه به کلی منکر تاثیر تحریم‌ها شوند و نه همه چیز را به گردن تحریم‌ها بیندازند. با مردم روراست باشند. چون همه مردم باید با تهدیدها و تحریم‌های دشمن مقابله کنند.

شکی نیست که امروز ایران قوی‌تر، مقاومتر و پیشرفته‌تر از هر زمان دیگری است. قدرت نظامی ما قابل مقایسه با دوران دفاع مقدس نیست. نه تنها در بخش نظامی که در حوزه‌های علمی، فنی، فناوری، صنعتی، پزشکی و حتی ورزشی هم پیشرفت‌های زیادی داشته‌ایم. از همه مهمتر حس اعتماد به نفس مردم ایران است که راه را برای همه پیشرفتهای مادی و معنوی باز کرده است.

از طرفی ایران امروز جایگاه بسیار خوبی در منطقه و در میان مسلمانان جهان دارد. در مقابل آمریکا و اسرائیل در بدترین شرایط تاریخی خودشان هستند. این یک ادعا نیست بلکه واقعیتی آشکار است. «گلوبال ریسرچ» حدودا یک سال و نیم پیش نوشته بود: «آمریکا، اسرائیل و حکام عرب  همیشه ادعا می‌کنند که ایران بزرگترین تهدید علیه صلح و امنیت منطقه است، در حالی که مردم عرب با این نظر موافق نیستند. در یک نظرسنجی، ۸۸ درصد آنها، اسرائیل، ۷۷ درصد آمریکا و تنها ۱۰ درصد ایران را بیشترین تهدید منطقه دانسته‌اند. همچنین در سال ۲۰۰۹، ۲۹ درصد گفته بودند که یک ایران مسلح به سلاح‌ اتمی برای منطقه مثبت خواهد بود ولی در سال ۲۰۱۰ این تعداد به ۵۹ درصد افزایش یافته بود که بازتاب موضع بسیار متفاوت مردم از دولت‌هایشان است»

حقایق بالا نشان می‌دهد که آمریکایی‌‌ها و رسانه‌های غربی و ضدایرانی تا چه اندازه در ادعاهایشان علیه ایران دروغ می‌گویند. آنها نگران محبوبیت ایران در میان مردم منطقه هستند پس باید با واقع‌بینی و پرهیز از شتاب‌زدگی و جوگیر شدن، بیش از پیش خودمان را به انقلاب‌های منطقه نزدیک‌ کنیم و مانع موج‌سواری آمریکایی‌ها و مزدورانش بشویم و به آنها ثابت کنیم که آنچه از آینده‌ی منطقه و تاثیر تحریم‌ها علیه ایران می‌بینند سراب است نه آب!