بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘علي مطهري’

رعایت اخلاق برای همه یا هیچ کس!

۸ خرداد ۱۳۹۱ ۱۹۶ دیدگاه

در روزهای گذشته بعضی دوستان مجازی از طریق ایمیل، چت و نظر (حتی نظر در سایر وبلاگ‌ها!) اعتراض کرده‌اند که چرا فلانی با این همه ادعای اخلاق و انصاف، به اظهارات اخیر علی مطهری علیه احمدی‌نژاد واکنشی نشان نمی‌دهد؟ چرا حرفی نمی‌زند؟ مطلبی نمی‌نویسد؟ چرا فقط بلد است علیه احمدی‌نژاد بنویسد؟

راستش فکر نمی‌کنم نظر شخصی من این‌قدر مهم باشد که حتما درباره هرکس و هر چیزی مطلب بنویسم. ادعای انصاف و اخلاق هم ندارم. مثل همه‌ی آدم‌ها اشتباه می‌کنم. اینجا هم حق را به دوستان عزیزم می‌دهم. کسی که به خاطر مساله‌ای به احمدی‌نژاد اعتراض می‌کند، باید اشتباه مشابه دیگران را هم ببیند. البته به نظر من، اشتباه نفر دوم مملکت قابل مقایسه با سایر افراد نیست. چون تاثیر روانی اجتماعیِ اشتباهات او، با توجه به جایگاهش و ارتباط نزدیکش با مردم، اصلا قابل قیاس با نمایندگان مجلس نیست.

به هرحال علی‌رغم همه انتقاداتی که به آقای احمدی‌نژاد دارم، فکر می‌کنم آقای مطهری درباره رییس‌جمهور بی‌انصافی کرد و از یک انتقاد عادی و منصفانه فراتر رفت و حرف‌هایش مصداق توهین و اهانت به احمدی‌نژاد است.

مخالفت ما با احمدی نژاد مجوزی برای اهانت به او نیست. نه فقط با احمدی‌نژاد که حتی با دشمن خود هم نباید چنین برخوردی را داشته باشیم. این یک اصل بدیهیِ عقلی، شرعی و انسانی است که معمولا فراموشش می‌کنیم، مخصوصا در عالم سیاست و رسانه.

البته در سال‌های اخیر این قبیل بی‌انصافی‌ها و بد‌اخلاقی‌های سیاسی و رسانه‌ای آنقدر زیاد شده و آنقدر برایمان عادی و طبیعی شده که حواسمان به آخر و عاقبتش نیست. همه هم به نوعی درگیر آن هستیم. من نمی‌خواهم کسی را متهم کنم ولی فکر می‌کنم ما و برخی دوستان حزب‌اللهی به اندازه کافی در این مرداب متعفن غرق شده‌ا‌یم. وقت آن است که دست و پایی بزنیم و خودمان را نجات بدهیم.

به نظر من یکی علت‌های اصلی این بداخلاقی‌ها، وابستگی‌های ذهنی، روحی، عملی و رسانه‌ای به آدم‌های سیاسی و اعتماد بیش از اندازه به آنهاست. فرقی هم نمی‌کند این‌طرفی باشیم یا آن‌طرفی. به هرحال وابسته بودن به هر گروه و جناحی، باعث تقویت نگاه قبیله‌ای و بی‌انصافی می‌شود. در نتیجه به طور طبیعی وقتی آقای الف، علیه آقای ب از جناح مقابل حرفی می‌زند و اهانتی می‌کند، ما هم خود‌ به خود همان را تکرار می‌کنیم یا تاییدش می‌کنیم.

اگر به مواضع بیشتر وبلاگ‌ها و سایت‌های اصولگرا نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که حرف آنها، تکرار حرف فلان آقای نماینده یا فلان جبهه سیاسی است. ولی من شخصا مایل نیستم سرنوشت دنیا و آخرتم را به کینه‌های شخصی این آدم‌ها پیوند بزنم.

از طرفی علاقه و ارادت خاصی به هیچ‌کدام از آدم‌های سیاسی مملکت ندارم. یک‌بار به آقای احمدی‌نژاد بیش از اندازه ارادت پیدا کردم که چوبش را هم خوردم. پس خیالتان راحت. به هیچ‌ کس وابسته نیستم. منتهی اگر گاهی از کسی حمایت می‌کنم، فقط به خاطر این است که بی‌انصافی‌ها را علیه او می‌بینم. البته همان حمایت‌ها هم از سر ارادت نیست؛ که فقط به خاطر این‌ است که می‌بینم دوستان حزب‌اللهی دارند نقش پیاده نظام را بازی می‌کنند!

برای من توهین آقای الف از جبهه پایداری هیچ فرقی با توهین آقای ب از جبهه متحد و یا همین آقای علی مطهری ندارد. چون واقعا فرقی وجود ندارد. تنها فرقش این است که یک عده ادعای ولایتمداری دارند و یک عده ندارند. در حالی که دعوای اصلی، دعوای سیاسی و جنگ قدرت است (البته بعضی‌ها واقعا فکر می‌کنند دعوا بر سر ولایت است!)

مشکل بعضی از حزب‌اللهی‌ها این است که فریب شعارها و ادعاهای ولایتمداری آدم‌های سیاسی و صاحبان قدرت را می‌خورند ولی کاش کمی هم درباره درستی همان شعارها فکر می‌کردند. کینه برخی از این آدم‌های سیاسیِ مدعی ولایتمداری از رقبایشان به حدی است که علاوه بر اخلاق و انصاف، حتی سفارشات متعدد رهبری را هم فراموش می‌کنند و کنار می‌گذارند. مثلا تمام فکر و ذکر و برنامه‌ی‌ روز و شبشان را صرف کوبیدن، تهمت زدن، فتنه‌گر خواندن و یا بی‌بصیرت خواندن کسی می‌کنند که از طرف رهبر انقلاب عضو حقوقی و حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام شده. و انگار هیچ تکلیف و وظیفه‌ای غیر از این ندارند! (بحث انتقاد با کوبیدن صرف و برچسب زدن فرق دارد)

حال و حوصله‌ی قاطی شدنِ بیشتر در این بحث‌های بی‌فایده را ندارم ولی واقعا حرص می‌خورم از اینکه می‌بینم بعضی دوستان حزب‌اللهی به کسانی اعتماد می‌کنند که بدترین اهانت‌ها را علیه رقبایشان بکار می‌برند. متاسفانه آدم‌هایی هم هستند که از تهمت‌ها و برچسب‌های غیراخلاقی و ناموسی علیه رقبایشان (حتی علیه برخی روحانیون؟!) کم نگذاشته‌اند؛ آن وقت حزب‌اللهی‌ها صرفا به خاطر ارادت شخصی و یا نزدیکی سیاسی و یا دشمنی با رقبا، همان تهمت‌ها را عینا در سایت‌ها و وبلاگ‌ها تکرار می‌کنند و متوجه نیستند که یک روز باید به تک‌تک این موارد پاسخ بدهند.